Ay çok mu gecikti neredeyse çıkar

sen yalnızlığıma varır varmaz

az sonra yağmuru durduracaklar

rüzgârı değiştirdim

ustura ağzı poyraz.

Yok canım yıldızları unutmadık

mutlaka yerlerinde bulunacaklar

kenarı yaldızlı mavi bir karanlık

sütlü çıplaklığını örtecek kadar.

Senin için olduğu asla bilinmeyecek

yapraklarını birden dökecek dutlar

şafak sökerken sekiz on kadar şimşek

balkonda işlemeli müstesna bulutlar.

Ayak bastığın an şehir de değişebilir

yoksa Moskova mı

belki Berlin belki Dakar

belki 30′lardan mehtap yorgunu İzmir

körfez’de şerefine donatılmış vapurlar.

Nerede ne zaman kaç kere yaşadık

nasıl bir sevdaysa eskitememiş yıllar

bitirdiğimiz her şeye yeniden başladık

dudaklarımızda birbirimizden mısralar.